Ronald Reagan /Photo courtesy of the ReaganClub Ca

W 1984 roku prezydent Ronald Reagan nazwał Partię Republikanów – partią wielkiej szansy. Była to odpowiedź na ciągoty Demokratów do tworzenia zbiurokratyzowanego państwa opiekuńczego. Nieco później “społeczeństwo szans” stało się popularną frazą wśród zwolenników autentycznego ograniczonego wyłącznie koniecznymi regulacjami wolnego rynku. Rynku, który przyczynia się do dobrobytu każdego uczestnika.

Powszechne wołanie o sprawiedliwość, która, jak zauważył Leo Strauss,  jest cechą wolnego społeczeństwa w obliczu pogłębiającego się kryzysu gospodarczego i politycznego nabiera nowego wymiaru. Rację mają ci, którzy zwracają uwagę, że własność całych narodów znalazła się w rękach stosunkowo nielicznej grupy właścicieli. Nie mają racji jednak racji propagujący teorie spiskowe, które miałyby wyjaśniać przyczyny tego stanu rzeczy ani propagatorzy zazdrości czy nawet nienawiści do bankierów, finansistów czy bogatych właścicieli. Takie motywacje są niewłaściwe.

Ale zmiana jest potrzebna. I możliwa. Przyjaciel prezydenta Ronalda Reagana, menadżer i właściciel Louis Kelso doskonale zdawał sobie sprawę, że oparty wyłącznie na konsumpcji (kredycie konsumpcyjnym) system gospodarczy musi się załamać. Dlatego starał się położyć podwaliny pod nowy, trwały system gospodarczy, który pozwala stworzenie własności wielopokoleniowej, a istniejącej procentować.

Prezydent Reagan jeszcze jako gubernator Kalifornii promował Sprawiedliwy System Zarządzania (JBMSM). Gdy został prezydentem pod jego patronatem odbywały się konferencje upowszechniające ten system. Grupa jego ekonomistów opracowała zarys i plan wprowadzenia tego systemu w państwach posttotalitarnych – z myślą przede wszystkim o Polsce. Zapoznał się z nimi i pobłogosławił papież Jan Paweł II.  Jak opowiadają świadkowie tamtych czasów zarówno prezydent Reagan i jak papież Jan Paweł II chcieli by kultura autentycznych pracowników-właścicieli stała się modelem transformacji systemu gospodarki centralnie sterowanej w autentycznie wolno-rynkową.

Reaganomika, warto podkreślić, była wielowymiarowa i dostosowana do okoliczności o czym wielu komentatorów i ekonomistów

Reagan w czasie kampanii wyborczej na urząd Gubernatora Kalifornii/ Photo Courtesy of PR Sentinel

zapomina.

W latach 1990 wiele sił stanęło na przeszkodzie. Zabrało też głównego inicjatora tych przemian prezydenta Ronalda Reagana, który odszedł w 1988 z Białego Domu po zakończeniu II kadencji. Jego następca prezydent George H.W. Bush zerwał z polityką poprzednika i wraz ze swoimi doradcami powrócił do tradycyjnej polityki Departamentu Stanu układania się z silniejszym. Dlatego w 1989 nie można było wprowadzić żadnych z tych elementów nowego systemu. Pojawiła się idea Trzeciej Drogi, która została skrytykowana jako utopia. Jednak oryginalna propozycja opracowana przez ekonomistów prezydenta Reagana nigdy nie została przedstawiona Polakom, jej adresatom.

Czy narastający kryzys euro pozwoli na wypracowanie podwalin nowego systemu? Czy nie zbliża się czas na opracowanie alternatyw na wypadek rozpadu systemu?

To nie politycy odpowiedzialni są za to co się stanie – mawiał prezydent Reagan – tylko każdy podatnik, pracownik.

W listopadzie 1984 roku w Białym Domu odbył się wykład na temat Sprawiedliwego Systemu Zarządzania JBMSM. Obok Prezydenta Reagana usiadło kilkudziesięciu przedsiębiorców o poglądach konserwatywnych i główni publicyści prasy konserwatywnej z Williamem F. Buckleyem. Ten tekst znalazł się także w opracowaniu przekazanym Janowi Pawłowi II.

Teorię zarządzania JBMSM zastosowało kilkadziesiąt amerykańskich firm małego i średniego biznesu.

 

Na czym polega Sprawiedliwy System Zarządzania (JBMSM) ?

Sprawiedliwy system zarządzania (JBMSM) to filozofia kierowania i system zarządzania, który stosuje uniwersalne zasady sprawiedliwości społecznej i gospodarczej w organizacjach biznesu. Głównym celem JBMSM jest stworzenie i umocnienie kultury własności, która z szacunkiem odnosi się do godności każdego zatrudnionego w firmie i przyczynia się do jego rozwoju, a także do ekonomicznego wzmocnienia jako pracownika i właściciela.

JBMSM przyczynia się do zwiększenia zyskowności przedsiębiorstwa w perspektywie długoterminowej na globalnym rynku umożliwiając wszystkim pracownikom-właścicielom dostarczenie wysokiej wartości usługi dla klienta. JBMSM sprawia, że każdy interes własny wszystkich pracowników staje się zgodny z długoterminowym sukcesem firmy.

Proces zarządzania JBMSM opiera się na spisanej filozofii i zasadach prezesa firmy (CEO) i przywództwa grupy liderów w formie uniwersalnych zasad i podstawowych wartości przedsiębiorstwa. System JBMSM wprowadza się stopniowo w celu zbudowania porozumienia w oparciu o wspólne fundamentalne wartości i wizje przedsiębiorstwa w każdej dziedzinie działalności firmy.

Te wartości stają się fundamentem zwiększającym efektywność pracy i zyskowność firmy, i są częścią takich procesów jak program monitorowania ekonomicznych zachęt przez pracowników, struktury udziału i zarządzania, systemów obustronnej komunikacji i odpowiedzialności, systemu zarządzania konfliktem a także programów planowania.