greece-660_062915084851W programie naprawczym dla gospodarki tego kraju nie może zabraknąć jednego, podstawowego elementu – rozszerzonej prywatnej własności kapitału. Dlaczego? Grecja, która jest ojczyzną demokracji powinna być również przykładem demokracji gospodarczej. Co ważniejsze bez ekspansywnego programu prywatnej własności kapitału ten plan nie zadziała. Bo musi tworzyć szansę i dawać środki żeby każde dziecko, kobieta i mężczyzna mogli wejść w posiadanie kapitału, który umożliwi im produkcję pracą, kapitałem czy wszystkim tym równocześnie.

Dlatego Grecja powinna natychmiast uchwalić ustawę Capital Homestead czyli Kapitał dla Gospodarstwa Domowego albo jeszcze inaczej Ustawę o Demokracji Gospodarczej.

Cała dyskusja na temat reformowania pieniądza i systemu kredytowego prowadzi właśnie do reformy podatkowej. Musza zostać przeprowadzona z uwzględnieniem czterech reguł:

  • wydajności: system podatkowy zapewnia wystarczające fundusze, które pokryją koszty rządu bez wprowadzania elementów zniechęcających do produkcji;
  • zrozumiałość: podatnik powinien móc płacić podatki bez konieczności szukania rady u ekspertów,
  • równość: podatnik powinien płacić takie podatki, na które go stać
  • korzyść: ci, którzy korzystają z usług finansowanych przez podatki powinni je płacić.

Oczywiście kiedy jakaś reguła wydaje się być sprzeczna  z inną to spór powinien rozstrzygać zdrowy rozsądek. Na przykład: nie opodatkowuje się biednych żeby następnie pomóc im w potrzebie nawet choć to wydaje się być zaprzeczeniem IV reguły. Natomiast okazuje się pomoc w nagłej potrzebie zgodnie z zasadą równości: bogaci, którzy dysponują pieniędzmi zapłacą podatek, z którego pomoże się biednym, którzy ich nie mają.

 

 

PRZECZYTAJ RÓWNIEŻ: Przywracanie “twardego pieniądza” w świetle kryzysu zadłużenia Grecji

 

 

Jednocześnie jednak system powinien zostać tak zreformowany żeby biedni nie musieli wymagać pomocy bogatych. Ciągłe opodatkowanie bogatych na rzecz biednych w celu regularnego, codziennego ich utrzymania powoduje, że sprawiedliwość przeradza się w niesprawiedliwość.

 

Każdy obywatel powinien posiadać konto Demokracji Gospodarczej, na którym zostanie zakumulowany rozsądny udział we własności dochodowych aktywów, który nie będzie podlegał opodatkowaniu.

 

Zatem najlepsza forma opodatkowania to jedna stopa pobierana z każdego dochodu, który przekracza kwotę umożliwiającą ludziom utrzymać rozsądną stopę życiową. Dodatkowo prawo podatkowe musi uwzględniać odstąpienie od podatku od dochodu na zakup aktywów kapitałowych w ilości potrzebne na wygenerowanie adekwatnego i bezpiecznego dochodu.

Stąd każdy obywatel powinien posiadać konto Demokracji Gospodarczej, na którym zostanie zakumulowany rozsądny udział we własności dochodowych aktywów, który nie będzie podlegał opodatkowaniu.

W jaki sposób wyglądałby zakup aktywów, które nie byłyby opodatkowane? Tutaj właśnie pojawia się program reformy pieniądza i systemu kredytowego, która wcześniej została wyjaśniona. Jeśli jakiś bogaty obywatel lub korporacja mogą sfinansować nowy kapitał bez konieczności posługiwania się oszczędnościami to przecież każdy ma do tego takie same prawo – i takie rozwiązanie będzie lepsze dla całej gospodarki. Bo im więcej produktywnych ludzi, tym więcej dochodu. A im więcej dochodu, tym więcej popytu i tym więcej produkcji oraz sprzedaży.

A zatem każde dziecko, mężczyzna i kobieta mogliby otworzyć konto Demokracji Gospodarczej, na którym mogliby zakumulować nie więcej niż 1 mln Euro bez opodatkowania. Przy założeniu ROI (zwrotu z inwestycji) o wysokości 20 proc. taki kapitał generowałby 200 tys Euro rocznie dochodu podlegającego opodatkowaniu.

Skąd by się wzięło tyle dochodu. Łatwo to wyjaśnić. Większość przedsiębiorstw nie płaci dziś wysokiej dywidendy ponieważ zachowuje środki na sfinansowanie wzrostu i ekspansji kapitału. Jeśli mogłyby sfinansować wzrost kapitału poprzez sprzedaż udziałów zamiast utrzymywania dochodu to mogłyby wypłacić zarobione środki udziałowcom – i tak mają do nich naturalne prawo.

Co więcej przedsiębiorstwa można zachęcić wypłacania dochodów w postaci dywidendy poprzez umożliwienie jej odpisania im od podatku – i zachęcając dodatkowo podnosząc stopę podatku od korporacji. W ten sposób korporacja zostanie postawiona przed wyborem: unikać podatków od dochodu wypłacając go całkowicie udziałowcom (którzy mogą zapłacić podatki od dywidendy tak samo jak od każdego innego dochodu) lub płacić więcej podatku niż dzisiaj.

Ponadto jeśli korporacja finansowałaby wzrost poprzez sprzedaż nowych udziałów zamiast zachowywania dochodów, to nowi udziałowcy będą potrzebować pełnego strumienia dochodu z ich udziałów żeby zapłacić za te udziały. Emitując nowe akcje zamiast zatrzymywać dochód żeby finansować wzrost korporacja znacznie zwiększy ilość nowych udziałowców i stworzy nowy popyt potrzebny do zwiększenia wzrostu.

A zatem jeśli każdy będzie miał prawo żeby pożyczyć środki na zakup nowych udziałów, które spłacą z przyszłej dywidendy – i wszystkie zyski zostaną wypłacane z dywidendy – to każdy obywatel będzie mógł się stać właścicielem kapitału bez ryzykowania jakąkolwiek własnością, którą dziś posiada. Choć w przypadku Grecji większość nie ma nic do stracenia. Jeśli pieniądz zostanie stworzony w taki sposób jak wcześniej wyjaśniono to zawsze będzie dostępna wystarczająca ilość środków do finansowania nowego kapitału – i tworzenia nowych właścicieli bez zabierania komukolwiek.