Będąc członkiem Partii Komunistycznej, Frank Marshall Davis był aktywny na wszystkich frontach. W 1953 roku FBI uzyskało kopię raportu na temat Davisa przygotowaną na podstawie jawnych dokumentów przez House Committee on Un-American Activities dla senatora Williama A. Jennera, przewodniczącego senackiej podkomisji ds. bezpieczeństwa wewnętrznego.

W 1938 roku Davis udzielił poparcia lewicowemu rządowi w Hiszpanii. Jednym z faktów, których raport nie wspomina, było poparcie udzielone przez Davisa w listopadzie 1948 roku Pastorowi Hewlett Johnson, Dziekanowi Canterbury, który wystąpił z przemówieniem w Chicago. Johnson, nazywany „Czerwonym Dziekanem”, był tubą Partii Komunistycznej. Inny sponsor tego przemówienia, Dziekan University of Chicago, John B. Thompson dostarczył listę sponsorów, na której znalazło się nazwisko Davisa.

Davis także wykorzystał swój felieton w Honolulu Record, aby bronić wielu komunistów, którzy znaleźli się w tarapatach. Wśród nich Gerhardta Eislera, który był reprezentantem Międzynarodówki Komunistycznej przy Komunistycznej Partii USA w latach 30. i był oskarżony o odmowę zeznań przez House Committee for UnAmerican Activities. Eisler „zgubił ogon” FBI, które go śledziło i wsiadł na Polski statek Batory, którym przedostał się do Niemiec Wschodnich (NRD) gdzie został szefem komunistycznego radia i telewizji.

Davis bronił także swojego przyjaciela, członka tajnej partii komunistycznej, Paula Robesona, który posunął się do niesłychanego oświadczenia w czasie przemówienia w Paryżu. Davis usiłował przekonać, że wypowiedź Robesona „została wyjęta z kontekstu”. Jednakże po powrocie do Stanów Zjednoczonych Robeson powtórzył swoje oświadczenie.

Źródło FBI, które było blisko Davisa w 1959 roku, przekazało informację, że miał trudności z towarzyszami z ILWU i gazetą, którą popierali, ponieważ Davis był „ nienawidził białych”. Choć jego wrogość do białych antagonizowała towarzyszy, Davis był wierny i narzekał, iż „został ostrzeżony przed przyjazdem na Hawaje, że wpadnie w stan letargu. Davis twierdził, że to była prawda, ponieważ miał przekonanie iż wszyscy, którzy wcześniej utrzymywali kontakty z ruchem postępowym znajdowali się w takim stanie”. Davis nie wiedział, że taka sama sytuacja panowała na kontynencie.

Partia Komunistyczna na Hawajach schodzi do podziemia

Gdy Partia Komunistyczna na Hawajach zeszła do podziemia, równocześnie przeprowadziła program infiltracji Partii Demokratów i przypuszczalnie także innych nie-komunistycznych organizacji. W raporcie FBI z 1950 roku znalazła się informacja, że „tajny informator [zaczernione] powiedział w kwietniu 1950 roku, iż wydaje się iż członkowie wywrotowego elementu w Honolulu koncentrowali swój wysiłek na infiltracji Partii Demokratów poprzez kontrolę Precinct Clubs i innych organizacji. Dodał, że poświęcali dużo czasu by zorganizować poparcie dla swoich kandydatów w wyborach Precinct Club. Dodał, że 6 kwietnia 1950 roku kandydat został wybrany na Młodszego Sekretarza i Delegata Regionalnej Konwencji Demokratów w jego Precinct Club, który jest Trzecim Precinct Okręgu Piątego. Uczestnictwo Davisa w Konwencji Regionalnej Demokratów zostało zweryfikowane przez Poufnego Infromatora [zaczernione]. Ta konwencja odbyła się 30 kwietnia w Kalakana Intermediate School”.

Komuniści stanowili mniejszość wśród członków Partii Demokratów na Hawajach. Ale mogli zwiększyć swój wpływ daleko więcej, prowadząc pracę u podstaw, wspierając finansowo i w sposób nieosiągalny dla zwykłych członków. Według FBI, [zaczernione] poinformował, że 10 maja 1950 roku podmiot wypisał czek na 60 000 dol. z konta Bishop National Bank [zaczernione]. Czek był przeznaczony, zgodnie z informacją na nim, na „kredyt dla Democratic Precinct Club”.

Partia Komunistyczna USA liczy dziś najmniej członków od jej powstania osiemdziesiąt dziewięć lat temu. Od upadku Związku Sowieckiego, Partia Komunistyczna straciła znaczące wsparcie finansowe. Począwszy od 1948 roku, kiedy Henry Wallace z szeregów kadr Partii Demokratów kandydował z listy Progressive Party, widoczny jest stały trend spadkowy. Jedną z przyczyn katastrofalnej straty Progressive Party była utrata przez nią bazy związków zawodowych. Od wielu lat próbują ją odzyskać.

 

Kolejny tekst, raport na temat Franka Marshalla Davisa już wkrótce w Ofensywie Wolności

 

 Copyright by CCD i Ofensywa Wolności. Wszystkie prawa zastrzeżone. Kopiowanie fragmentu lub części tekstu w jakimkolwiek formacie elektronicznym bądź drukowanym bez pisemnej zgody Ofensywy Wolności zabronione.